Jordania oazą pokoju i przygotowań na 2030 rok

Jordania, położona w samym sercu Bliskiego Wschodu, mimo wojennych wiatrów pozostaje oazą pokoju, gdzie chrześcijanie żyją w atmosferze szacunku i czują się pełnoprawnymi obywatelami. Biskup Iyad Twal, wikariusz patriarchalny dla Jordanii, w rozmowie z mediami watykańskimi podczas Konferencji Biskupów Łacińskich w Regionach Arabskich (CELRA) w Rzymie, dzieli się świadectwem wiary, nadziei i codziennego współistnienia.

Konsekwencje wojny i codzienne życie w Jordanii

Biskup Twal podkreśla, że Jordania, znajdując się geograficznie pośrodku regionu, doświadcza skutków napięć między USA a Iranem. Mimo to, wraz z rządem i królem, starano się zachować normalność życia: szkoły i uniwersytety pozostały otwarte. Wzrosły ceny, ale to problem szerszy. Największą stratą jest zahamowanie ruchu turystycznego, w tym pielgrzymek, co dotyka także chrześcijańską wspólnotę. Jednak centralne położenie pomaga utrzymywać umiarkowane relacje ze wszystkimi stronami konfliktu.

Solidarność z Palestyńczykami i pomoc uchodźcom

Wikariusz patriarchalny mówi o trudnej sytuacji w Palestynie – bombach spadających na Gazę i przemocy osadników na Zachodnim Brzegu. Chrześcijanie w Jordanii czują się częścią tego narodu, wspólnie przeżywając trudną rzeczywistość. „Nieustannie się za nich modlimy i staramy się im pomagać” – zapewnia bp Twal. W szkołach przyjmowani są palestyńscy bracia, a dzięki pomocy wielu osób udało się sprowadzić dwunastu młodych ludzi z Gazy, którzy ukończyli szkołę w parafii w Gazie, a teraz studiują na uniwersytecie w Madabie. Przekazano też darowiznę jordańskiej armii prowadzącej trzy szpitale polowe w Gazie, z nadzieją na sprowadzenie do Jordanii dzieci potrzebujących pomocy medycznej.

Religia jako rozwiązanie, nie problem

Biskup Twal zauważa, że religia bywa postrzegana jako przyczyna przemocy, ale on wierzy, że powinna być rozwiązaniem. „Wiara w Boga jest sposobem zbliżenia się do drugiego człowieka” – mówi. Ziemia Święta nie jest święta ze względu na kamienie, lecz dlatego, że ludzie żyją w niej świętością. To przesłanie należy przekazywać chrześcijanom, muzułmanom i Żydom. Obecność chrześcijan w regionie jest misją i powołaniem. Jak przypomina bp Twal, Ojciec Święty powiedział, że nie liczy się liczebność, lecz wierność Bogu i świadectwo pośród różnorodności. Bycie arabskimi chrześcijanami na Bliskim Wschodzie to część tożsamości, która pozostaje nawet po emigracji.

Przygotowania do 2030 roku – 2000-lecie Chrztu Jezusa

Cała Jordania przygotowuje się do obchodów 2030 roku, kiedy to minie dwa tysiące lat od Chrztu Jezusa w rzece Jordan. Miejsce to, Al-Maghtas (Betania za Jordanem), zostało zidentyfikowane przez archeologów. Król powołał komisję krajową pod przewodnictwem premiera, a na stworzenie wioski w pobliżu miejsca Chrztu przeznaczono niemal 120 milionów dolarów. Dla Kościoła ważny jest wymiar duchowy – wszyscy chrześcijanie są wezwani do odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych. Otworzono już biuro dla pielgrzymów, które ma pomagać w organizacji podróży i kontakcie z parafiami. Biskup mówi o planach zaproponowania corocznego szlaku biblijnego poświęconego prorokom Jordanii: Mojżeszowi, Eliaszowi i Janowi Chrzcicielowi, a po 2030 roku spojrzeniu ku 2033 – jubileuszowi zbawienia.

Jordania jest dziś przykładem pokojowego współistnienia religii. „To nasze codzienne życie: spokój, pokój, otwartość, umiarkowanie” – podkreśla bp Twal. Różnorodność religii, kultur i tradycji Bliskiego Wschodu jest bogactwem całej ludzkości. Biskup, noszący krzyż pektoralny będący repliką krzyża z Wadi Feynan, gdzie już w II wieku istniała wspólnota chrześcijańska, z dumą mówi o swojej diecezji, której początki sięgają II wieku. Ta bogata historia stanowi fundament tożsamości chrześcijan na Bliskim Wschodzie. Jordania niesie przesłanie nadziei i współistnienia, które może być światłem dla całego świata.