Książka o Bliskim Wschodzie – recenzja

Laura Silvia Battaglia, znana włoska dziennikarka i dokumentalistka, zabiera czytelników w niezwykłą podróż po Bliskim Wschodzie. Jej książka „I partigiani di Allah” to nie tylko zbiór reportaży, ale przede wszystkim spotkania z ludźmi, które pozwalają zrozumieć skomplikowaną rzeczywistość tego regionu. Dla polskich katolików, którzy często postrzegają Bliski Wschód przez pryzmat uproszczeń, ta lektura może być cenną pomocą w odkrywaniu prawdy o miejscach, które są kolebką naszej wiary.

Podróż przez kraje Bliskiego Wschodu

Książka prowadzi czytelnika przez Jemen, Liban, Syrię, Irak, Iran, Katar, Zjednoczone Emiraty Arabskie i Arabię Saudyjską. Narracja składa się z obrazów, w których fakty i dane przeplatają się z osobistymi historiami i dialogami z różnych lat – od współczesności aż po dwadzieścia lat wstecz. Autorka, z wieloletnim doświadczeniem w świecie arabskim, ukazuje złożoność, nawarstwienia i sprzeczności krajów, które dla przeciętnego czytelnika są znane głównie z uproszczonych kategorii. Dzięki tej książce można wejść w mechanizmy polityczne i społeczne, takie jak strategia Houthiów, rola Kataru i Al-Dżaziry, upadek reżimu syryjskiego czy pozycja Hamasu i Hezbollahu.

Spotkania z ludźmi – serce książki

Największą wartością publikacji są spotkania z różnorodnymi osobami: od zwykłych ludzi na ulicy, przez wysokich urzędników i członków rządów, po więźniów, byłych więźniów, policjantów, nauczycieli, studentów, dziennikarzy, młodych ludzi, aktywistów i kobiety walczące o poprawę warunków życia swojego narodu. Są też uchodźcy i kolekcjonerzy sztuki współczesnej z miliardowymi portfelami. Te spotkania ukazują ludzkie oblicze regionu, często zagubione w medialnych przekazach.

Zaskakujące odkrycia i refleksje

Autorka dzieli się wieloma odkryciami. Na przykład Bagdad, dzięki piętnastoletnim zwolnieniom podatkowym dla zagranicznych inwestycji, stał się miastem, w którym mnożą się luksusowe restauracje i hotele – „The Economist” nazwał go „światowym boomtownem”. Z kolei Irak może pochwalić się kobietami na znaczących stanowiskach politycznych oraz tradycją feminizmu i jedności kobiet ponad podziałami etnicznymi i religijnymi. Autorka podkreśla: „Jeśli ktoś myśli, że Irakijki są słabe, uległe i ugodowe, bardzo się myli”. Porównanie systemów edukacji Iraku i Iranu pokazuje ogromną przepaść: w 1987 roku Irak miał jeden z najlepszych systemów edukacji w Azji Zachodniej, dziś „wszystko runęło”, podczas gdy w Iranie w 2016 roku alfabetyzacja dorosłych wynosiła 94%, a wśród młodzieży 97%.

Wzruszające historie i codzienne życie

Szczególnie poruszające są spotkania z ludźmi, takimi jak szejk Khoder Alsair z Syrii, który za pomoc jazydom uciekającym przed Państwem Islamskim został ukarany – jego wioska została spalona. Autorka wspomina, że był jedynym rozmówcą, który rozpłakał się podczas wywiadu. W Iraku poznaje Abu Haidera, znawcę bagien, które są zagrożone przez wydobycie ropy i zanieczyszczenia wojenne. W Iranie zaś krótka rozmowa z młodym mężczyzną w windzie w Isfahanie staje się pretekstem do refleksji nad pracą dziennikarza w tym kraju i konsekwencjami posiadania oficjalnego pozwolenia. Książka pełna jest też szczegółów z życia codziennego – od trudności z naprawą prysznica w Jemenie po organizację imprezy z głośną muzyką w Teheranie, mimo kontroli reżimu.

„I partigiani di Allah” to książka, która nie jest łatwa, ale stanowi cenną i przystępną bramę do zrozumienia naszego skomplikowanego świata. Dla czytelników pragnących zgłębić realia Bliskiego Wschodu, a jednocześnie zachować katolicką perspektywę, ta lektura może być inspirującym przewodnikiem po miejscach, które są świadkami historii zbawienia.