Śluby wieczyste nazaretanek w Warszawie

W warszawskim kościele św. Stefana na Czerniakowie odbyła się uroczystość ślubów wieczystych dwóch sióstr ze Zgromadzenia Sióstr Nazaretanek. S. Agata i s. Gaudia złożyły swoje śluby w obecności abp. Adriana Galbasa, który przewodniczył liturgii. To wyjątkowe wydarzenie zgromadziło rodzinę, siostry zakonne oraz wiernych, którzy wspólnie dziękowali Bogu za dar powołania.

Przebieg uroczystości i błogosławieństwo bliskich

Uroczystość poprzedziło błogosławieństwo rodziców, rodzeństwa, dziadków, matki generalnej, matki przełożonej oraz sióstr. Msza św. została odprawiona z przyzwaniem duchowego orędownictwa bł. Franciszki Siedliskiej i 11 bł. Męczennic z Nowogródka, co podkreśliło głęboką więź z tradycją zgromadzenia.

Homilia abp. Adriana Galbasa o istocie konsekracji

W homilii abp Galbas wyjaśnił, że siostry przez akt konsekracji pragną jeszcze wyraźniej upodobnić się do Chrystusa. Podkreślił, że profesja zakonna wyrasta z chrztu świętego i – jak naucza Sobór Watykański II – pragnie go jeszcze jaśniej ukazać. Nawiązując do słów Benedykta XVI, mówił, że przez profesję zakonną człowiek rezygnuje z tego, co dobre, by jeszcze mocniej ukazać Chrystusa. – Siostrom nie wystarczy sam chrzest, samo chrześcijaństwo. Odpowiedź na to jest tylko jedna i brzmi: miłość. Siostry odkryły w swoim życiu radykalną miłość do Jezusa – tłumaczył.

Arcybiskup wskazał także trzy ważne zadania dla nowo zaślubionych sióstr. Po pierwsze, życie według rad ewangelicznych, które powinno być kręgosłupem ich życia. Po drugie, wymiar ekspiacyjny konsekracji, szczególnie ważny w trudnych chwilach. Po trzecie, ukazywanie charyzmatu zgromadzenia, czyli życia prostego, zwykłego, zbudowanego z sytuacji powtarzalnych. Podziękował również rodzicom za wychowanie córek i pozwolenie im na wstąpienie do zakonu.

Obrzęd ślubów i symbolika

Po kazaniu abp Galbas zadał siostrom pytania dotyczące ich gotowości do złożenia ślubów, m.in. o pragnienie doskonalszego poświęcenia się Bogu i dążenia do doskonałej miłości. Następnie siostry leżały krzyżem podczas Litanii do Wszystkich Świętych. Najważniejszym momentem było podchodzenie do ołtarza, gdzie złożyły śluby ubóstwa, czystości i posłuszeństwa. Po nich arcybiskup odmówił uroczystą modlitwę błogosławieństwa.

Każda nazaretanka w dniu ślubów wieczystych dołącza do swojego imienia predykat, zwany tajemnicą różańcową, który określa jej przyszłą drogę duchową. S. Agata wybrała określenie „od Jezusa z Nazaretu”, a s. Gaudia – „od Miłosiernej Miłości Ojca, Syna i Ducha Świętego”. Otrzymują również obrączkę – znak przymierza z Chrystusem, na której wyryte są słowa z Pieśni nad Pieśniami: „Dilectus meus mihi et ego Illi” – „Mój Miły jest mój, a ja jestem Jego”.

Podziękowania sióstr

Na zakończenie uroczystości głos zabrały same siostry, dziękując Bogu i Matce Najświętszej. – Dziękujemy Ci Maryjo, nasza Matko, za Twoją subtelną obecność w naszym życiu i za to, że przez Ciebie dokonał się cud wcielenia. Nazaret to wcielony Bóg – mówiły, dziękując również rodzicom za wychowanie i zgodę na trudną dla nich decyzję.

Ta uroczystość była pięknym świadectwem wiary i oddania Bogu, a także przypomnieniem, że każde powołanie jest darem, który wymaga odwagi i miłości. Niech przykład s. Agaty i s. Gaudii inspiruje wszystkich do wiernego podążania za Chrystusem.